Voorgaan in een kerkdienst is voor mij een vorm van dienen waarin Woord, Geest en gemeente samenkomen. Het is ook meer dan 'spreken'. Tijdens een kerkdienst gebeurt er meer dan alleen een preek. De liturgie en de gebeden hebben een bewuste plaats in het geheel en ook de muziekkeuze hoort bij het geheel. Het is het moment waarop je niet alleen spreekt, maar voorgaat: in gebed, in Schriftlezing, in liturgie, in het zoeken naar Gods aanwezigheid. Toch is voorgaan voor mij nooit een rustige liturgische handeling zonder vuur; het is juist een plek waar dezelfde bewogenheid, urgentie en geestelijke gedrevenheid aanwezig zijn als wanneer ik spreek op andere plekken buiten een kerkdienst.
Het Woord centraal, de Geest welkom
Wanneer ik voorga, wil ik altijd dichtbij het Woord van God blijven, maar tegelijk ruimte laten voor de verrassingen van de Heilige Geest. Ik geloof dat een kerkdienst zowel heiligheid als genade nodig heeft, zowel waarheid als kracht, zowel stilte als verwachting. Die balans zoek ik bewust, omdat ik geloof dat God juist in die spanning Zijn aanwezigheid laat ervaren.
Een dienende houding, een vurige boodschap
Voorgaan betekent voor mij dat ik mijzelf ondergeschikt maak aan wat God wil doen in de gemeente. Dat vraagt om nederigheid, maar ook om moed. Om eerlijk te zijn over zonde en vergeving, maar ook om te spreken over de kracht van de Geest en de gaven die Hij wil geven. Het vuur dat ik voel wanneer ik spreek, is hetzelfde vuur dat ik meeneem wanneer ik voorgaan — omdat het uiteindelijk niet om mij gaat, maar om Hem die spreekt door Zijn Woord en door Zijn Geest.
Beschikbaarheid
Mijn agenda voor voorgaan in kerkdiensten raakt vaak snel gevuld, maar er is altijd ruimte om samen te kijken naar mogelijkheden. Of het nu gaat om een reguliere dienst, een themadienst, een bijzondere gelegenheid of een moment van bezinning: ik denk graag mee over wat past bij jullie gemeente en bij de boodschap die jullie willen horen.