“Maar U bent een God Die menigvuldig vergeeft, genadig, barmhartig, geduldig, rijk aan goedertierenheid, en U hebt hen niet verlaten.” (Nehemia 9:17b)
Zou het kunnen dat er nog iets tussen God en ons instaat, voordat Zijn woorden in de kerk naar ons toekomen? Ik krijg weleens de vraag waarom moet ik nog om vergeving vragen als ik al vergeven bent? Op moment dat God je zonden vergeeft omdat je in Jezus gelooft, wordt je een kind van God. De vraag is of dat dan betekent dat zonden in je leven geen invloed meer hebben. Ik zeg tegen de catechisanten wel eens: Stel dat je hier vanavond de hele boel afbreekt en daarna hang je nog even op straat rond voordat je naar huis gaat, maar onderweg bedenk je dat het misschien toch niet zo goed was wat je hebt laten zien rond catechisatie. En misschien heeft Theo je ouders al op de hoogte gebracht en dus sluip jij zo stil mogelijk naar je kamer en laat je je niet zien. Stel je voor dat je ouders alles weten. Dan ontstaat er dus afstand, ondanks dat je nog steeds kind van je ouders bent.
Als je vergeven bent, waarom moet je dan nog om vergeving vragen? Precies, om die reden. Dat doe je om de afstand tussen God en jou op te ruimen. Dat is de reden dat we op zondagochtend in de kerk de wet van God of leefregels uit het Nieuwe Testament horen. We noemen het ook wel eens de spiegel van Gods wet. De wet is geen route naar de hemel, maar een spiegel voor ons leven en hooguit alleen een manier om je dankbaarheid te tonen aan God door je er zo goed mogelijk aan te houden. In de kerk is het vooral een spiegel.
Voor mij is dit een reden dat ik er altijd voor kies om na de lezing van de wet of van leefregels eerst om vergeving te bidden. Iets waar ik overigens in de gemeente, toen ik dat deed, heel veel verassende en positieve reacties over kreeg. Als we eerlijk zijn, hebben we er een potje van gemaakt in de achterliggende week. Als dat voor afstand zorgt, kan God nooit echt dichtbij komen, zonder op jouw muren te stuiten. Dit doet er dus toe, want je kunt de mooiste woorden van genade en liefde horen over God, maar als er afstand tussen jou en God is, komt het niet bij je hart. Verootmoediging voor God is fundamenteel. Je ziet het ook in het Oude Testament terug bij de koningen en bij de herbouw van Jeruzalem dat ze ineens de boekrol van de wet onder ogen krijgen en men heel erg hard schrikt, want ze hebben God op Zijn hart getrapt. De reactie is dat het hele volk zich dan verootmoedigt.
Besef je dat je ook, of misschien juist, als kind van God, wie je afgelopen week was? Besef je wat de impact van zonden in je leven is, als je in een goede relatie met God wilt leven? En dan hebben we het nog niet eens over het feit dat we ook nog leven in een wereld die heel ver afstaat van Wie God is en wat Hij wil. Dan blijft er alleen nog maar de roep om ontferming over: “Heer, ontferm U, Heer ontferm U”.
Geloof je dat God zo genadig en liefdevol is dat Hij Zich ook over ons ontfermt? Nehemia beseft dat, ondanks alles wat het volk God heeft aangedaan. Hij blijft dat ook zeggen: God Die genadig en liefdevol is. Door tot de erkenning te komen dat we gezondigd hebben (dat is heel wat anders als zondaar zijn, want zo ziet God je niet in Christus) worden de blokkades opgeruimd en dan is er ruimte om voluit adem te halen in Gods genade. God is getrouw en rechtvaardig dat als wij onze zonden belijden Hij deze vergeeft.
Dat kun je dan alleen maar beantwoorden met opnieuw een loflied op Gods liefde en genade. Misschien denk je: Moet je echt zo diep over liturgie nadenken? Ja, dat geloof ik steeds meer. Zodra we dingen doen zonder te beseffen wat we doen, dan doen we ze omdat we ze doen en omdat het zo hoort. Als je beseft vergeven te zijn en dat de afstand tussen jou en God opnieuw is weggenomen, dan kun je toch niet anders dan na wet of leefregels en verootmoediging, het loflied opnieuw aanheffen. God zou zijn troon weghalen, omdat wij het loflied niet zingen, dat wil je toch niet? Dan ga je toch vanzelf zingen: “Heer, ik prijs Uw grote Naam, heel mijn hart wil ik U geven, want U bent de weg gegaan”. Dan blijven we loven en prijzen. Omdat God genadig en liefdevol is.