"Ook plantte de HEERE God een hof in Eden, in het oosten, en Hij plaatste daar de mens, die Hij gevormd had." (Genesis 2:8)
Als je bent bijgekomen van de rust en verder leest in Genesis, lijkt het alsof je een soort herhaling tegenkomt. Alsof de geschiedenis zich opnieuw afspeelt in hoofdstuk twee. Nadat Gods rust is beschreven, begint de schepping nog een keer. Alsof รฉรฉn keer niet genoeg was om te vertellen wat er gebeurde. Of misschien wel: als je beter kijkt, zie je meer details. Twee keer dezelfde route lopen lijkt vreemd, maar als je daardoor meer ontdekt, is het de moeite waard.