Zolang de handen omhoog zijn

Exodus 17:8–13

De laatste vijand die Israël had gezien, was de farao met zijn leger, toen God hem ten onder liet gaan in de zee. Een vijand die erop uit was om Israël uit te roeien. Het blijft bijzonder hoe er telkens weer een nieuwe vijand opstaat met hetzelfde doel. Of is het niet vreemd dat, vanaf het begin van Gods plan met Abraham, machten alles in het werk stellen om Israël uit te schakelen en zo Gods reddingsplan te dwarsbomen?

Zelfs in de woestijn staat er opnieuw een vijand op. En Israël blijft kwetsbaar. Toch laat God Zijn trouw niet los. Hij gebruikt opnieuw Mozes en zijn staf. Zolang Mozes zijn staf omhooghoudt als een banier, zal Israël winnen. Met hulp blijft hij staande en zo is God de banier van Israël. In Zijn Naam houden ze stand. Samen, in Zijn Naam.

Wie houdt jouw armen omhoog?

Water uit de rots

Exodus 17:6

Met God door de woestijn gaan is een weg waarop je telkens ziet dat God almachtig is. Maar het is ook een weg waarop je leert om altijd op Gods trouw te rekenen. Je kunt je gerust afvragen hoe vaak God Zijn macht en majesteit moet laten zien. Als God elke dag zorgt, hoe reageer je dan op het moment dat je toch iets nodig hebt wat er niet lijkt te zijn?

Waar begin je te klagen en wie maak je het leven zuur? Israël keert zich bijna tegen Mozes. Het water is opnieuw op en nergens lijkt water te vinden. In plaats van God om hulp te vragen, maken ze het Mozes onmogelijk. Hij staat zelfs op het punt ermee te stoppen.

Mozes, als leider, wordt wanhopig omdat het nooit goed lijkt te zijn. Toch gaat hij opnieuw naar God toe. Daarin is hij een voorbeeld voor het volk. God laat zien hoe er water kan komen. Zo eenvoudig is het in de woestijn: laat God het doen. Zelfs als dat betekent dat je moet geloven dat er water uit een rots kan komen.

Waar verwacht jij leven uit iets hards?

Meer bewaren dan nodig

Exodus 16:19–20

Alles bij elkaar schrapen kan gevaarlijk zijn. Tot je schrik kun je de volgende dag ontdekken dat de wormen zich tegoed hebben gedaan aan wat je méér bij elkaar raapte dan je was gezegd. Stel je voor dat God morgen niet zorgt en je denkt zelf de regie over morgen te kunnen pakken door alvast door te rapen.

Het gold niet voor iedere Israëliet, maar er waren er die zo dachten. Wie zegt dat God Zijn woord houdt? Dan kun je beter zelf zorgen voor meer dan wat is afgesproken. Maar telkens weer bleken de wormen huis te houden in het voedsel dat slechts voor één dag bedoeld was. Er was één uitzondering: op de sabbat bleef het wél twee dagen houdbaar. Maar zelfs daar luisterden sommigen niet goed.

God test je gehoorzaamheid en je vertrouwen op momenten dat het er echt toe doet. Het is het verschil tussen overvloed en genoeg, tussen tekort en genoeg. Dat is God vertrouwen voor morgen.

Waar vertrouw jij God nog niet voor morgen?

Brood voor vandaag

Exodus 16:4

Leven bij vandaag, in het vertrouwen dat elke dag genoeg heeft. Dat is een uitdaging op zichzelf. Of eigenlijk: een geloofsuitdaging die God je wil geven. Durf je God te vertrouwen dat Hij je precies geeft wat je nodig hebt? Zelfs als dat betekent dat je leeft bij de dag?

Israël begon opnieuw te klagen. Nu werd het eten een probleem. In hun gedachten waren de vleespotten van Egypte beter. De kans dat ze daar werkelijk overvloed hadden gekend is niet groot. Toch waren ze dit gaan geloven. En hier, in de woestijn, leek het hun aan alles te ontbreken.

God belooft hen voedsel te geven. Precies genoeg voor elke dag. Geloof jij dat God elke dag genoeg geeft voor vandaag? Israël werd op deze manier door God getest: of ze Hem echt durfden te vertrouwen. Of ze werkelijk durfden te leven van genoeg.

Kun jij leven van genoeg?

Bitter water

Exodus 15:23-25

Vrijheid betekent toch blijheid? Dan is de hemel op aarde ongeveer aangebroken? Weg uit de slavernij, is het leven dan onbeperkt? Het zijn mooie gedachten, maar de werkelijkheid is veel ruwer. Bevrijd worden is nog niet het paradijs. Dat was ook de ervaring van Israël. Sterker nog, de waarheid proeft letterlijk bitter.

Het bittere water staat symbool voor de bitterheid die bij het volk ontstond. Ze zijn wel vrij, maar niet van zichzelf. Overgave aan Gods genadige en volmaakte leiding was ver te zoeken. Van slavernij in Egypte zijn ze slaaf geworden van hun eigen gedachten.

Met een stuk hout in het water maakt God opnieuw het onmogelijke waar. De bitterheid verdwijnt, maar nergens zien we de lofzang bij Israël terug. Een leven van kracht tot kracht is niet aan hen besteed, omdat bitterheid de macht heeft overgenomen.

Waar proef jij bitterheid onderweg?

  1. De lofzang en dan?
  2. Door de zee
  3. De nacht van bevrijding
  4. Als het eerst erger wordt

Pagina 6 van 15

Dit gedeelte van mijn bediening is kosteloos beschikbaar voor iedereen en doe ik op basis van giften. Wil je meedragen aan de kosten dan zou dat heel fijn zijn. Kijk dan voor meer informatie op de giftenpagina.

Bijbelstudiekanaal (elke zaterdag een video)

Prekenpodcast

Meewandelen met Theo

Nieuwste artikelen